Co to znaczy zostać zbawiony? Co to życie duchowe, pozagrobowe, życie w wieczności? Życie którego nie widzimy, gdzie nasza dusza po śmierci będzie żyć dalej. Życie, które może być szczęśliwe na wieki, albo na wieki dręczone smutkami. To jest początek wszystkiego. Zadać sobie pytanie, czy ja jestem w stanie w to uwierzyć? Że życie wieczne istnieje, że kiedyś tam na tamtym świecie spotkam się z tymi, którzy odeszli już z tego świata.
Tak naprawdę bez postawienia sobie takiego pytania, nie będziemy mieć możliwości zbawienia, ponieważ chcąc uzyskać zbawienie, musimy się do tego życia przygotować. Wierząc w życie wieczne, bierzemy pod uwagę Boga i jego naukę. Tylko przez niego, możemy to zbawienie osiągnąć. A chcąc je osiągnąć, musimy zadbać o nie teraz. Teraz kiedy żyjemy tu na ziemi, ponieważ tylko za życia tu na ziemi, możemy zadbać o naszą duszę, która będzie żyła dalej. Dlatego przystępujemy do spowiedzi, aby oczyścić się z grzechów. Przyjmujemy komunię świętą, aby napełnić się miłością Boga. Uczestniczymy w życiu kościoła i sami ten kościół tworzymy. Zbawienie to nic innego, jak życie doczesne i wiara w życie wieczne.
Nasze nastawienie na świadomość zbawienia, będzie kierowało naszymi postępami. Jeśli uświadomimy sobie, że życie na tamtym świecie jest, że dusze idą do nieba albo do piekła, że jest coś takiego jak zbawienie, czyli radość wieczna w niebie. To nasze postępy zostaną przy nauce Boga. Raz będą lepsze, raz gorsze, ale nauka Boga będzie przesłaniem. Nie da się żyć bez popełniana grzechu. Gorsze momenty przychodzą do naszego życia, ale nasze życie będziemy prowadzić ku zbawieniu, ku nauce Boga.
Inaczej będzie jak odrzucimy fakt życia wiecznego. Odrzucimy to, że Bóg może nas zbawić, że nie ma życia w niebie albo piekle. Nasze życie będzie nakierowane tylko na życie doczesne tu na ziemi. Możemy je przeżyć szczęśliwie i radośnie, ale będzie to życie tylko ciała. Dusza, która z tego ciała wyjdzie, nie będzie miała możliwości poznać Boga, bo ciało za życia, Boga nie poznało.
To uświadomienie sobie o życiu duchowym, jest bardzo ważne. Bo to nas nastawi na to, jak będziemy żyć tu na ziemi. Bo życie tylko ziemskie, mniej wymaga od siebie. Daje dużo przyjemności, ale szybko może się nudzić. Natomiast nakierowanie na życie ziemskie i duchowe, wymaga od siebie pokory, przyjęcia na siebie więcej zobowiązań i wyrzeczeń. Bóg daje nam wybór, jakim życiem chcemy żyć tu na ziemi i jak chcemy zadbać o życie tam w wieczności. Zadbać o nie, albo odrzucić fakt istnienia takiego życia. Jedno i drugie nastawienie do życia, może być życiem pełnym miłości i szacunku. Ale tylko jedno może nas w pełni uszczęśliwić. I to uszczęśliwić długoterminowo, bo na cały czas bez końca.