Każdy z nas ma inne podejście do życia. Inaczej rozumie życie, interpretuje sytuację, otoczenie itp. Każdy z nas jest inny i wyjątkowy. Jest nie powtarzalny. Przez to między ludźmi może dochodzić do konfliktów, ponieważ każdy inaczej życie odbiera i inaczej na życie patrzy. Ważne w tym wszystkim jest chęć porozumienia się. Taka, żeby nie działać samolubnie, wyłącznie dla własnej wygody.
Tylko czy każdy tego chce? Żyć samemu i dla siebie? Nie biorąc pod uwagę tego, co ktoś ma do powiedzenia? Przecież chcemy spędzać czas z innymi, a taka samolubność w działaniu nie będzie dawać radości. Nie będzie miłym spędzeniem dnia, tygodnia, miesiąca, roku itd. Natura ludzka potrzebuje osób obok siebie, do pełnego i radosnego życia. Wspólne działania dają o wiele więcej radości, niż działanie w pojedynkę. Dlatego, aby się dogadywać potrzebne jest porozumienie, a zwłaszcza wspólna do tego chęć. Chęć rozumienia siebie nawzajem i pójścia na ustępstwa. Z kimś też można znaleźć korzystne rozwiązanie, niż tylko działać w pojedynkę. Trzeba tylko pamiętać, że każdy jest inny. Każdy ma inne potrzeby. Każdy myśli wg. swoich upodobań, przyzwyczajeń.
Swoje rozwiązanie będzie tylko dobre dla siebie. Natomiast rozwiązanie które jest z kimś omówione jest nie „swoim” tylko „naszym”. To co jest „nasze” buduje więzi. Buduje wspólne chęci do działania, do rozmów. A to pokazuje, jak wspólne działania mogą umacniać. Mogą pomagać w życiu. Można przez to liczyć na siebie nawzajem. Dlatego warto „swoje” myśli „swoje” przekonania, przekuć na „nasze” myśli „nasze” przekonania. Do takiego stanu potrzebne są chęci z dwóch stron. Chęci dogadania się ze sobą nawzajem.